السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا تَالِیَ کِتَابِ اللَّهِ وَ تَرْجُمَانَهُ
سلام بر تو اى تلاوت کننده کتاب خدا و مفسر و بیانگر آن
زیارت آل یاسین
تالی
درپی رونده .اسم فاعل است از تِلو بمعنی پس چیزی رفتن است .(غیاث اللغات ). پیروی کننده
تال . تلاوت کننده . قاری . خواننده ٔ قرآن و جز آن
?امامان معصوم علیهم السلام تلاوت گر کامل و به جای آورنده حق تلاوت هستند بنا به این حدیث :
مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ أَبِی وَلَّادٍ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ-
الَّذِینَ آتَیْناهُمُ الْکِتابَ یَتْلُونَهُ حَقَّ تِلاوَتِهِ أُولئِکَ یُؤْمِنُونَ بِهِ قَالَ هُمُ الْأَئِمَّهُ ع.۱
ابى ولاد گوید: از امام صادق (ع) از قول خداى عز و جل پرسیدم (۱۱۵ سوره بقره):
«آن کسانى که به آنها کتاب را دادیم آن را چنانچه شایسته است مىخوانند، آنان بدان ایمان دارند» فرمود: ایشان ائمه (ع) هستند.
وَ تَرجُمانَهُ «روشنگر حقایق قرآن»
تَرجُمان و تَرجَمان : در لغت : مفسِّر ، شارح ، سخنگو و بیان کننده و روشنگر ، و نیز فصیح و خوش بیان و خوش تقریر را گویند. همچنین ترجمان کسی است که لغتی را از زبانی به زبان دیگر تقریر کند ، و این واژه معرّبِ ترزیان است. قرآن کریم را ترجمانی لازم است که از معانی بلند و عمیق آن آگاه و به حقایق آن آشنا و دانا ، و بر شرح و بیان آن توانا باشد. مولای متقیان علی (علیه السّلام) فرماید: « وَ هذَا القُرآنُ إِنَّما هُوَ خَطٌّ مَسطُورٌ بَینَ الدَّفَّتَینِ، لا یَنطِقُ بِلِسانٍ، وَ لابُدَّلَهُ مِن تَرجُمانٍ ، وَ إِنَّما یَنطِقُ عَنهُ الرِّجالُ(نهج البلاغه : خطبه ۱۲۳.)؛ و این قرآن جز این نیست که خطّی منقوش [ و نوشتاری مضبوط] بین دو جلد است ، به زبانی گویا نمی باشد و از ترجمان وبیانگر ناگزیر است ، و فقط رجال [ و رادمردان] از آن سخن گویند و بیانگر آن باشند». در قرآن کریم بیان همه چیز آمده است و هیچ موضوعی از آن فروگذار نشده است ، و هیچ تر و خشکی نیست مگر اینکه در کتاب مبین گنجانیده شده است،( سوره نحل : آیه ۸۹ ؛ سوره انعام : آیه ۳۸و ۵۹)امّا شرح و تفسیر و توضیح و برآوردن حقایق و اسرار نهفته در آن فقط از ائمّه اطهار (علیهم السّلام) ساخته است که قرآن در بیت ایشان نازل گردیده و علوم آن به سینۀ آنان سپرده شده است.
