فَاصْبِرْ عَلى ما يَقُولُونَ وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَ قَبْلَ غُرُوبِها وَ مِنْ آناءِ اللَّيْلِ فَسَبِّحْ وَ أَطْرافَ النَّهارِ لَعَلَّكَ تَرْضى «آیه 130 سوره مبارکه طه »
.
. پس در برابر آنچه مىگويند، صبر کن و پيش از طلوع آفتاب و قبل از غروب آن با ستايش پروردگارت (او را) تسبيح كن و (همچنين) برخى از اوقات شب و اطراف روز را تسبيح بگوى، باشد كه خشنود شوى.
.
. ◀️نکته ها
.
خداوند در قرآن كريم، 19 مرتبه پيامبر صلى الله عليه و آله را به صبر، فرمان داده است.
.
. ◀️اين آيه همچون آيهى «وَ اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاةِ» «1» پيامبر صلى الله عليه و آله را به شكيبايى و حمد وستايش پروردگار دعوت مىكند، وگرچه مخاطب اين آيه ظاهراً پيامبر صلى الله عليه و آله است، امّا بديهى است كه آيه جنبه عمومى دارد.
.
.
بر طبق بعضى از روايات «2» و نظر برخى از مفسّرين، اين آيه با نمازهاى يوميه و شبانه روزى تطبيق دارد و مراد از «أَطْرافَ النَّهارِ» نوافل روزانه است.
.
. ◀️پیام ها
.
.
1- توجّه به تدبير خداوند و قانونمند بودن كيفر و عذاب و توجّه به سنّتهاى الهى، مقدمهى صبر و تسبيح وتحميد است. «فَاصْبِرْ» (با توجّه به آيات قبل)
.
.
2- صبر در امور بايد به اندازهى مشكلات باشد. «فَاصْبِرْ عَلى ما يَقُولُونَ»
.
.
3- حمد و تسبيح الهى وسيلهاى براى تقويت روحيه در مقابل لجاجتها و تبليغات دشمن است. «فَاصْبِرْ- سَبِّحْ»
.
.
4- تنزيه خداوند از راه ستايش و حمد او است. «سَبِّحْ بِحَمْدِ»
.
.
5- پيرايش از بدىها بر آرايش به خوبىها مقدم است. تسبيح بر تحميد تقدم دارد. «سَبِّحْ بِحَمْدِ»
.
.
6- قرآن براى بيان زمان انجام تكاليف، از ابزار و معيارهاى طبيعى استفاده كرده است. قَبْلَ طُلُوعِ … وَ قَبْلَ غُرُوبِها
.
.
7- تسبيح و حمد الهى قبل از طلوع وغروب آفتاب اثر خاصى دارد. قَبْلَ طُلُوعِ … وَ قَبْلَ غُرُوبِها
.
.
8- اوقات خود را با ياد خدا پر كنيم تا زمينهاى براى ساير افكار باقى نماند. «قَبْلَ طُلُوعِ- قَبْلَ الْغُرُوبِ- آناءِ اللَّيْلِ- أَطْرافَ النَّهارِ»
.
.
9- شب، تنها براى استراحت و خواب نيست، بايد بخشى از آن را به عبادت اختصاص داد. «وَ مِنْ آناءِ اللَّيْلِ»
.
.
10- اگر ذكر خدا با ساير شرايط انجام شود، نتيجه بخش خواهد بود. «لَعَلَّكَ» .
.
پی نوشت :
.
.
«1». بقره، 45. «2». كافى، ج 3، ص 444
.
. تفسیر نور حجتالاسلام قرائتی ،جلد 5 – صفحه 410
.
