عَلِيٌّ مَعَ الْحَقِّ وَ الْحَقُّ مَعَ عَلِيٍّ

دانلود عکس نوشته در اندازه مربعی (168 بار دانلود شده) دانلود عکس نوشته در اندازه استوری (222 بار دانلود شده)

روايت زیر که متواتر ميان شيعه و اهل سنّت است، روايتي است از پيامبراکرم«صلی الله علیه و آله و سلم»که فرمودند:

عَلِيٌّ مَعَ الْحَقِّ وَ الْحَقُّ مَعَ عَلِيٍّ يَدُورُ حَيْثُمَا دَارَ[۱]

علي با حقّ است و حق با علي. هر کجا علي باشد، حق هم آن جاست. حق به دور علي مي‌گردد، نه اين که علي به دنبال حق باشد. ما اگر بخواهيم حق بودن چيزي را بفهميم، اگر امام علي«سلام الله علیه» گفت: حقّ است، ما هم مي‌گوييم: حقّ است و اگر او آن را قبول نداشته باشد، مي‌گوييم: ناحق است.

نکته‌ي مهمّ روايت این است که پيامبر«صلی الله علیه و آله و سلم»، علي«سلام الله علیه» را محور قرار داده‌اند، نه حق را. گاهي مي‌گوييم: هر کجا حق حضور داشته باشد، علي آن جاست، امّا گاهي بالاتر از اين را مي‌گوييم؛ مرکز و محور را علي«سلام الله علیه» قرار مي‌دهيم و حق را دنباله‌روي او معرفي مي‌کنيم.

بزرگان شيعه از اين روايت عصمت اميرالمؤمنين«سلام الله علیه»را استنباط کرده‌اند و همين طور هم هست.

شيعه معتقد است علاوه بر اين که هر پيامبري بايد معصوم باشد، وصي او هم بايد معصوم باشد. قبلاً در مورد آيه‌ي «تطهير» بيان شد که عصمت دو معنا دارد. يکي عصمت از گناه ولو صغيره که غير از انبياء و اوصياء هم اين مقام را داشتند. معناي دوّمي که شيعه در مورد انبياء و ائمّه طاهرين«سلام الله علیهم»، به اين معنا معتقد است، عصمت از گناه و خطا و نسيان و انحراف فکري است.برخي از علمای اهل سنت قائل به سهو النّبي بودند[۲]، یعنی اینکه معتقد بودند که پیامبر اکرم ص هم ممکن است سهوا اشتباه کنند،امّا بسيار کم و بقيّه هم آنان را تخطئه کرده‌اند.

اما علماي شيعه، هم به استناد آيات و روايات و هم به استناد عقل، هر نوع اشتباه و سهوي را از ساحت اين بزرگواران دور مي‌دانند. اگر پيامبر«صلی الله علیه و آله و سلم»اشتباه و سهو داشته باشد، اطمينان از او سلب مي‌شود و وقتي مي‌گويد: اين آيه را خداوند نازل کرده، احتمال مي‌دهيم اين طور نباشد. در اين صورت، ديگر سنگ روي سنگ بند نمي‌شود. پس بايد مصون از اشتباه و گناه باشد.همين روايت هم اين مطلب را ثابت مي‌کند؛ چون اشتباه و گناه همگي جزء باطلند و در اين روايت حق دنباله‌روي اميرالمؤمنين«سلام الله علیه» معرفي شده است. نتيجه آن که، هيچ اشتباه و گناهي در مورد اميرالمؤمنين«سلام الله علیه» راه ندارد.

?پی نوشت ها:

[۱]. اين حديث به عبارات مختلفی نقل شده است؛ همچون «رحم الله علياً‌ اللهم أدر الحق معه حيث دار»، «علي مع الحق و الحق مع علي اللهم أدر الحق مع علي حيثما دار»، «علي مع الحق و الحق مع علي و لن يفترقا حتی يردا علي الحوض يوم القيامة»، «علي مع الحق و الحق مع علي حيث کان» و ….الأمالي (للصدوق)، ص ۸۹؛ الجمل، ص ۸۱؛ الأمالي (للطوسي)، ص ۵۴۸؛ کفاية الأثر في النص علی الأئمة الإثنی عشر، ص ۲۰؛ سنن الترمذي، ج ۵، ص ۶۳۳؛ الإمامه و السياسه، ج ۱، ص ۹۸؛ المستدرک علی الصحيحين، ج ۳، ص ۱۳۵؛ تاريخ مدينة دمشق، ج ۴۲، ص ۴۴۸؛ المناقب، ص ۱۰۴٫جهت اطلاع بيش‌تر از مصادر اين حديث، ن. ک: إحقاق الحق و إزهاق الباطل و ملحقات آن، ج ۵، صص ۶۲۳ ـ ۶۳۸ و ج ۱۶، صص ۳۸۴ ـ ۳۹۷ و ج ۲۱، صص ۳۹۰ ـ ۳۹۵ و ج ۲۳، ص ۳۰۷ و ج ۳۰، صص ۲۲۹ ـ ۲۳۰؛ موسوعة الغدير في الکتاب و السنه و الأدب، ج ۴، صص ۲۵۱ ـ ۲۵۵٫در برخی از روايات اين باب به نقل از اهل سنّت آمده است: «و الحق يدور حيثما دار علي» که صريحاً اميرالمؤمنين«سلام الله علیه» را محور معرفی کرده است.

[۲]. من لايحضره الفقيه، ج ۱، ص ۳۵۹٫ شيخ مفيد در پاسخ به ايشان رساله‌ای نوشته‌اند به نام «عدم سهو النّبي» که در ضمن جلد دهم از مجموعه مصنّفات شيخ مفيد چاپ شده است

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دو × پنج =