أَلَمْ يَأْنِ لِلَّذِينَ آمَنُوا أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِكْرِ اللَّهِ

🔷 ألَمْ يَأْنِ لِلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ أَن تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِكْرِ ٱللَّهِ وَمَا نَزَلَ مِنَ ٱلْحَقِّ وَلَا يَكُونُوا۟ كَٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَٰبَ مِن قَبْلُ فَطَالَ عَلَيْهِمُ ٱلْأَمَدُ فَقَسَتْ قُلُوبُهُمْ ۖ وَكَثِيرٌۭ مِّنْهُمْ فَٰسِقُونَ
.
🔶آیا وقت آن نرسیده است که #دل های مؤمنان به یاد خدا و آنچه از حقّ نازل شده، #خاشع گردد؟؟
و مانند کسانی نباشند که در گذشته به آنها کتاب آسمانی داده شد، آن گاه روزگار (سرگرمی در امور دنیا و مشغول بودن به آرزوهای دور و دراز) بر آنان طولانی گشت،
.
و #قلب هایشان #قساوت پیدا کرد؛
و بسیاری از آنها گنهکارند! .
سوره مبارکه #الحدید _ آیه ۱۶

(خشوع قلب )یعنی تأثیری که قلب انسان در برابر مشاهده عظمت و کبریایی حق به خود می گیرد، در واقع آیه شریفه می خواهند بفرماید: سزاوار است که مؤمنان هرگاه به یاد خدا می افتند و معارف حقه قرآنی را می شنوند، بلا درنگ در برابر عظمت کبریایی خدا متأثر شوند و خشوع بیابند، و ظاهرا لحن آیه توبیخ و عتاب است برای مؤمنینی که دچار قساوت قلب شده اند و یاد خدا وذکر قرآن دلهایشان را خاشع نمی سازد، بهمین دلیل هم می فرماید:آیا وقت آن نرسیده که مؤمنان از یاد حق و قرآن خاشع شوند ومانند اهل کتاب که در اثر طولانی شدن مهلت و زمان عمرشان ، دچار قساوت قلب گردیدند و خشوع را از دست دادند و بیشترشان از روش بندگی خارج شدند،نباشند.و این آیه تذکر مشفقانه و عتابی دوستانه از ناحیه خداوند ودود است ، تادلهای مؤمنان متأثر شود و از مقام پروردگارشان خوف بیابند و او را بپرستند و معصیت اونکنند.

دیدگاه: