وَ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ إِنَّ رَبِّي رَحِيمٌ وَدُودٌ «90»
(پس بياييد) و از پروردگارتان آمرزش بطلبيد و به سوى او باز گرديد. همانا پروردگار من، مهربان و دوستدار (توبه كنندگان) است.
نکته ها
«ود»، به آن دوستىاى گفته مىشود كه داراى آثار بوده واستمرار داشته باشد.
پیام ها
1- بايد در كنار هشدار واخطار به مخالفان، راه بازگشت و اصلاح را نيز به آنها ارائه داد. اسْتَغْفِرُوا …
2- طلب آمرزش و دورى از گناه، مقدّمهى بازگشت به راه حقّ است. «اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ»
3- اگر استغفار وتوبه كنيم، از جانب پروردگارمان جواب مثبت مىشنويم. اسْتَغْفِرُوا … إِنَّ رَبِّي رَحِيمٌ وَدُودٌ
4- خداوند را آن گونه معرّفى كنيم كه عشق بازگشت به سوى او آسان شود. «إِنَّ رَبِّي رَحِيمٌ وَدُودٌ»
5- رحمت خدا لحظهاى نيست، بلكه استمرار دارد و داراى آثار وبركات زيادى است. «إِنَّ رَبِّي رَحِيمٌ» (علاوه بر جملهى اسميّه، «رَحِيمٌ» صيغهى مبالغه است)
6- خداوند نه تنها توبهپذير است، بلكه توبهكننده را دوست دارد. «وَدُودٌ»
تفسير نور(10جلدى)، ج4، ص: 113
